Tu jesteś   >   Strona główna   >   Klasyfikacja Bosniaka
Klasyfikacja Bosniaka

Klasyfikacja Bosniaka torbiel nerek

Torbiele nerek są najczęściej stwierdzanymi zmianami opisywanymi w badaniach obrazowych nerek. W większości przypadków torbiele są proste czyli łagodne, nie wymagające dodatkowej diagnostyki lub leczenia. Część z torbieli jest złożona i może stanowić duży problem w różnicowaniu z rakiem jasnokomórkowym nerki. Leczenie raka jasnokomórkowego nerki jest wyłącznie operacyjne stąd częste dylematy jakie powinno być postępowanie w przypadku rozpoznania torbieli powikłanej. Klasyfikacja Bosniaka dzieli zmiany torbielowate nerek na 5 grup w zależności od ich obrazu w tomografii komputerowej z kontrastem.

System klasyfikacji torbieli nerek został zaproponowany w 1986 roku przez amerykańskiego radiologa dr Mortona Bosniaka i dzieli je na pięć grup. Podział torbieli opracowany został na podstawie obserwacji badań tomograficznych jamy brzusznej z użyciem środka kontrastowego. Początkowo skala Bosniaka była 4 stopniowa jednak ze względu na duży odsetek łagodnych rozpoznań histopatologicznych prepartatów pooperacyjnych torbieli grupy III zdecydowano o wprowadzeniu grupy IIF co pozwoliło na uniknięcie wielu niepotrzebnych operacji. Wprowadzona od 1990 roku kategoria IIF obejmuje torbiele złożone, które nie wymagają leczenia operacyjnego. Od poczatku istnienia klasyfikacji stopień pierwszy oznaczał cienkościenną torbiel prostą, stopień drugi oznaczał tobiel złożoną o niskim potencjale wystąpienia nowotworu złośliwego, stopień III oznaczał torbiel z dużym potencjałem wystąpienia nowotworzenia zaś stopień czwarty oznaczał torbiel z litą zawartością o bardzo dużym potencjale złosliwości.

Podział torbieli nerek według Bosniaka

Typ I torbieli

Torbiel typu I w klasyfikacji Bosniaka oznacza torbiel prostą czyli cienkościenną przestrzeń płynową bez potencjału do zezłośliwienia. Ściana torbieli typu I jest cienkościenna i nie zawiera przegród. Cechą charakterystyczną jest brak wzmocnienia po podaniu kontrastu w czasie tomografii komputerowej. Torbiele tej grupy nie zawierają elementów litych, miękkotkankowych w swym świetle oraz zwapnień w obrębie ściany torbieli. Torbiele proste zaliczane do tej grupy nie wymagają leczenia operacyjnego z wyjątkiem olbrzymich torbieli powodujących objawy u pacjentów, u których nie powiodło się leczenie mało inwazyjne np. punkcja torbieli. Częstość zmian nowotworowych wśród torbieli typu I szacuje się na 0%.

Typ II torbieli

Torbiele grupu drugiej w klasyfikacji Bosniaka nie ulegają wzmocnieju kontrastowem w tomografii i mogą zawierać w swym świetle włosowatej grubości przegrody, które mogą zawierać niewielki odcinkowe zwapnienia. Prawdopodobieństwo zmian złośliwych w drugiej grupie klasyfikacji Bosniaka szacuje się na 0%.

Typ IIF torbieli

Wydzielenie kategorii IIF w skali Bosniaka spowodowane było niejasnościami w kwalifikacji przynależności torbieli do grupy II i III. W przypadku grupy drugiej nie było zaleceń do dalszego leczenia i diagnostyki zaś torbiele grupy III wymagały leczenia operacyjnego. Torbiele typu IIF są zmianami o cechach pośrednich pomiędzy grupą II i III, które wymagają kontrolnych badań obrazowych.

Cechy sugerujące, że torbiel nie jest torbielą prostą

- zwapnienia w ścianie torbieli

- wzmocnienie po podaniu środka kontrastowego

- pogrubienie ściany

- przegrody

- hiperdensyjny sygnał światła torbieli


Zobacz także


Słownik pojęć


Słownik urologiczny, w którym znajdziecie Państwo przystępnie wytłumaczone terminy medyczne związane z diagnostyką guzów i torbieli nerek.